ای هوشیار...

ای هوشیار

من فرو ماندم ز صُنعِ کردگار...

با تو هستم باخِرد ای هوشیار...

رفتی از رویِ زمین بی هیچ کار....

خوانده ای شَه نامه واسفندیار؟؟...

یک اثرافتاده این سان ماندگار...

یادگار است وشود یک اعتبار...

بی خردبودی وطفلی شیرخوار...

مرد نام آور شدی در کار زار....

مال دنیا جمع مکن ای زرنگار....

چون که میماند زپیکر یک غبار...

آدمی باعقل وهوش است پایدار...

وَرنه جان و عقل دارد هر حِمار...

تا بگیرد گیتی از تو اختیار...

یک نهالِ عشق و ایثاری بکار...

از ضعیفان و فقیران در گذار...

می دهد اَجرِ تو را این روزگار....

تنگ دستان را همیشه نیک دار...

از دعای مُفلس و پرهیزکار...

تا بر آرد حاجتت آن کردگار...

گوش کن ادریس، پندِ هوشیار ...

تا بماند نام نیکت پایدار...

نویسنده شعر ادریس حیدری ششجوانی