.... دشتِ غریب

تابِ گیسوی کمند از سر خود آویزی

زردِ پائیز قشنگی و فرح انگیزی

دلبری کن که دلم در تب تو می سوزد

بسکه در عیش مدامی و زعشق لبریزی

عاشقم می تپد این قلب تو را می خواهد

خون رگهای منی درتَنمی دهلیزی

ره همین است تومپندار گریزی از من

بهتر آنست که قاتل شوی و خون ریزی

دائماً غوطه زنم بر شب و خواب و نگهت

گُنگُ و دیوانه شوی باشرری برخیزی

تک درختی وسط دشتِ (غریب)افتادم

تو همان باغ مصفایی وحاصلخیزی

#اِدریس_حیدری
#غریب_اصفهانی
#شاعر_نوازنده

ادریس حیدری ششجوان