کاش این گل گفتنای آدما
لحظه ای بوی حقیقت میگرفت.
کاش این تزویر و نیرنگ و ریا
لحظه ایی رنگ شریعت میگرفت
کاش این دلها که دورند از خدا
لحظه ای چشم بصیرت میگرفت
دین و قرآن و خدا آخر یکیست
کاش کافر را نصیحت میگرفت
هرچه داریم از زمین بگرفته ایم
کاش الهام از طبیعت میگرفت
یا که در عشق و رفاقت یا صداقت
هرکسی در عشق سبقت میگرفت
کاش دُکانی برای عشق بود
کینه ها پس زآن محبت میگرفت
بداهه ادریس
برچسب: کاش,
نویسنده: النا شاکری